Önce Sevgi!

admin

vatandas1959@hotmail.com

Bir toplumun ilerlemesi, huzur ve mutluluğa kavuşması için birbirini sevmesi gerekir. Bir komşunun iki kazı varsa diğer komşu onu kıskanmamalı, hatta komşunun daha çok kazının olmasını istemelidir.
Bizim toplumda bunların tam tersi yaşanmaktadır.
Bir makama seçilme amacı topluma hizmet olmalıdır. İnsanların bir takım makamlara gelerek topluma caka satmaları hiç kimseye bir şey sağlamaz.
Hizmet için seçilmiş bir dernek başkanı başka bir dernek başkanına, başka bir dernek başkanı çevresine caka satmak için seçilmez, o makamdan güç alma amaç olmamalıdır.
Bakıyoruz (özellikle Vezirköprü’de) dernek başkanları (Sivil toplum örgütleri) birbirleri ile anlaşmazlık içinde, öyle değilse bile toplumdaki görüntüleri maalesef öyle.
Belediye başkanı ile bazı dernek başkanları arasındaki basit bencillik yüzünden yaşanan sorunlar, ilçe sorunları ile ilgili çözülmesi gereken çok şeyi kaybettirmiştir şu garibim Vezirköprü’ye.
Örneğin; Organize sanayi, tarım, hayvancılık (BESİ) organize sanayi iyice yetersiz hale gelen (ilçenin içine sıkışmış) küçük sanayi sitesi gibi ilçenin KAN DAMARI olacak yatırımlar.
“Senin dediğin olacak, benim dediğim olacak” kavgaları yüzünden ne yazık ki çok şey kaybedilmiştir.
Birinin ak dediğine diğeri kara demiş, böylece yatırımlar engellenmiş. Zavallı Vezirköprü halkı da çareyi baba vatanı Vezirköprü’den kaçmakta bulmaktadır.
İnsanların yoksulluktan kaçma yerine yoksulluğu yaratanlardan hesap sorması için bilinçli olması gerekir.
Maalesef hesap yerine %82 destek. Büyük ustanın dediği gibi;
“Hani demeye dilim varmıyor ama

kabahatin büyüğü sende be kardeşim.”
Hülasa; Vezirköprü’nün kaybettikleri “sen, ben inadı yüzünden, halkın oyları ile gelip halka hizmeti unutanlar yüzünden ördek gibi geri geri yüzmektedir.
Önce biz Vezirköprülülerin barışması, birbirini sevmesi, bencilliği bırakıp doğruda birleşmeyi öğrenmesi gereklidir.
– “Vezirköprü Ayşe Hanım’dan beddualıdır” diye bir efsane anlatılar. Eğer bu efsane doğru ise iflah olmayı hiç beklemeyelim.
Dedikoduya, sevgisizliğe devam diyeceğim ama ustanın dediği gibi dilim de, kalemim de gitmiyor.
Çare Yunus Emre’nin dediği gibi “sevmek, sevilmek”
Temennim hiçbir toplum sevgisiz kalmasın, önce sevgi…