HAYATIN İÇİNDEN BESLENME
admin vatandas1959@hotmail.com
HAYATIN İÇİNDEN BESLENME
Çocuklar Neden Sebze Sevmiyor?
AYYÜCE DÖNER
DİYETİSYEN – Dyt.ayyucedoner@gmail.com
“Çocuğum sebze görünce tabağını itiyor.”
“Her şeyi yiyor ama sebze asla!”
“Sebze yedirebilmek için peşinden kaşıkla dolaşıyorum.”
Bir diyetisyen olarak ailelerden en sık duyduğum cümlelerden bazıları bunlar. Oysa birçok ebeveynin düşündüğünün aksine, sebze sevmemek çoğu zaman çocuğun inatçılığı değil, gelişim sürecinin doğal bir parçasıdır.
Çocuklar özellikle okul öncesi dönemde yeni tatlara karşı daha temkinli yaklaşırlar. Acı veya hafif buruk tatları algılama duyuları yetişkinlere göre daha hassastır. Bu nedenle brokoli, ıspanak, pazı ya da kabak gibi sebzeler onlara bizim hissettiğimizden çok daha yoğun gelebilir.
Ancak bu durum “Çocuğum hiçbir zaman sebze yemeyecek.” anlamına gelmez.
Araştırmalar gösteriyor ki bir çocuğun yeni bir besini kabul etmesi için bazen 10-15, hatta 20 kez farklı zamanlarda karşılaşması gerekebilir.
İlk denemede reddedilen bir sebzeyi tamamen hayatınızdan çıkarmak yerine, farklı pişirme yöntemleriyle tekrar sunmak çoğu zaman daha başarılı sonuç verir.
Bir diğer önemli nokta ise örnek olmaktır.
Evde anne ve baba sebze yemiyorsa, sofrada sürekli “Ben bunu sevmiyorum.” cümlesi kuruluyorsa çocuğun sebzeleri sevmesini beklemek pek gerçekçi değildir. Çocuklar söyleneni değil, gördüklerini örnek alırlar.
Sebzeyi ödül-ceza aracı haline getirmek de yapılan en büyük hatalardan biridir.
“Sebzeni bitirirsen tatlı yiyebilirsin.” cümlesi, istemeden de olsa tatlıyı daha değerli, sebzeyi ise katlanılması gereken bir görev gibi gösterir. Oysa amaç, çocuğun sebzeyi korkarak değil, doğal bir besin olarak benimsemesini sağlamaktır.
Peki, aileler neler yapabilir?
Öncelikle sofrada baskıyı azaltın. “Bir lokma daha ye.”, “Bitirmeden kalkamazsın.” gibi cümleler çoğu zaman tam tersi etki oluşturur. Çocuk kendi açlık ve tokluk sinyallerini tanımayı öğrenmelidir.
Sebzeleri tek tip hazırlamak yerine farklı yöntemler deneyebilirsiniz. Fırınlanmış havuç, yoğurtlu kabak, sebzeli omlet, ev yapımı sebze çorbası ya da renkli fırın sebzeleri birçok çocuk için daha cazip olabilir.
Alışverişe giderken sebzeleri birlikte seçmek, mutfakta yaşına uygun küçük görevler vermek de merakı artırabilir. Kendi hazırladığı tabağı tatmaya çocuklar genellikle daha isteklidir.
Unutmamamız gereken bir diğer konu ise porsiyon beklentisidir. İlk hedef bir tabak dolusu sebze yemek değil, küçük de olsa olumlu bir alışkanlık kazandırmaktır. Bugün bir lokma yiyen çocuk, zamanla iki lokmaya, ardından bir porsiyona ulaşabilir.
Sabırlı olmak bu sürecin en önemli anahtarıdır. Sağlıklı beslenme alışkanlığı bir günde oluşmaz. Baskıyla değil, sevgiyle ve tekrarlarla gelişir.
Çocuklarımızın sebzelerle kuracağı ilişki sadece bugünü değil, yetişkinlik dönemindeki beslenme alışkanlıklarını da şekillendirecektir.
Bu nedenle sofralarımızı bir mücadele alanına çevirmek yerine, keşfetmenin ve birlikte vakit geçirmenin keyifli bir parçası haline getirebiliriz.
Çünkü sağlıklı nesiller yetiştirmenin yolu, çocuklara sadece sebze yedirmekten değil; onlara sağlıklı beslenmeyi sevdirmekten geçer.