Niyetlerimiz temiz olsun…

Göktan Tek'er

goktanteker@hotmail.com

Yıllar öncesinden Vezirköprü’nün ileri gelenlerinin bu ilçe için nasıl çalışma yaptıklarının şahidi Vatandaş Gazetesi arşividir.

Gençlik Kulübünde, Memurlar Kulübünde toplanarak ilçeye ORÜS’ün, ortaokulların,  liselerin, Orman İşletmesi’nin gelmesi için gayret gösteren ve ilçede rahmetle anılan kişiler maalesef bugün yoklar.

Bu kişilerin yerini koltuk sevdasıyla, kişisel çıkarları arasında sıkışmışlar almış. Ellerini sıcak sudan soğuk suya sokmadan hastanede-postanede işe alınacakları paylaşmanın derdine düşmüş, yarın için herhangi bir umudu, düşüncesi ya da vizyonu olmayan kişiler de Vezirköprü’nün kaderini belirleyen kişiler haline gelmişler.

Aslında birkaç yıl önce; Kunduz Ormanları’nın %65’i Osmancık’a bağlanmak üzereyken uyarı yapmaya çalıştığımızda, toplantıya katılan bir avuç kişinin de çabaları sonuç vermeyince ilçesi için mücadele edenlerin kemikleri bir kez daha sızlamıştı.

O toplantıda ağaçların gitmediğini savunanlar, ormanın %65’i Osmancık’a bağlandığında; Osmancık gazetelerindeki sevinç nidalarını sanırız kendi ilçelerindeki gazetelerden daha fazla okumuşlardır.

Çünkü, o günlerde gerçek bir Osmancıklı Vezirköprü’yü idare ediyor, gerçek olmayan Vezirköprülüler peşinde koşuyorlardı.

O günlerden bu günlere gelindi.Bu gün bir kayıp için değil, Vezirköprü’nün belki de tarihinde bir daha bu kadar yaklaşamayacağı bir yatırım için bir araya gelmesine çalışılıyor.

 TREN YOLU’na BAĞLANMA..

Sivil toplum kuruluşları ısrarla ilçenin mülki amiri ve iktidar partisi ilçe başkanının bir toplantı düzenleyerek Ankara’ya heyet gönderilmesini, mutlaka işin üzerinde durulması gerektiğini söylüyorlar.

Her biri tek tek ellerinden gelen ne varsa yapacaklarını ifade ediyorlar.Hal böyleyken; işin başında olmaları gerekenlerden bu güne kadar bir ses çıkmadı. Çıkacağa da benzemiyor.İhsan Cömert geçen haftaki yazısında bu konuda umutlu olmamam konusunda beni uyarmış. Sağolsun.

Gençlik dinamizm açısından iyidir. Keşke her yerin başında gençler olsa, dinamik ve heyecanlı. İlçeleri için bir şeyler yapmayı hedeflemiş kişiler.

Sadece koltuklarından güç almaya koltukları sayesinde saygı görmeyi alışkanlık haline getirmiş kişilerden daha verimli olacakları inancındayım.

Benim şahsen umudum bilinen fıkra gibidir: Hani karıncaya sormuşlar:

– Nereye gidiyorsun?

– Hacca. Demiş.

– Bu yürüyüşle mi? Demişler.

– Gidemesem de, yolunda ölürüm ya! Demiş.

Bizim derdimiz Vezirköprü için mücadele edecek adam aramaktır.