KAFAYI BIRAKABİLMEK

İhsan Cömert

comert_ihsan@hotmail.com

Ünlü filozoflardan biri düşünmekten usanmış vücudunu ve kafasını dinlendirmek için memleketini terk etmiş uzun süre memleketinden uzaklara geziye çıkmış.
Birkaç ay belki de birkaç yıl dolaşmış, kafasındaki yorgunluk (bitkinlik) bir türlü gitmek bilmiyormuş.
Bu filozof dolaşırken bir gün başka bir düşünürle karşılaşmış, ona derdini açmış.

“Hocam, ben memleketimde kendime dertleri dert ettim, bundan dolayı da çok sıkıldım. Dertleri unutayım diye memleketten ayrılıp bir süre kafamı dinleyim diye tatile çıktım. Ama gel gör ki hiç dinlenemedim. Kafamdaki sıkıntılar hiç gitmedi. Dinlenemedim. Ne dersiniz?”
Bilgin, filozofa şu yanıtı verir;

“Hocam tatile çıkarken kafanızı memleketinizde bırakacaktınız.Kafanız yanınızda oldukça tabi dinlenemezsiniz !..” yanıtını verir.
Sevgili okurlar, yazımın başında bu uzun girişi niye yaptım?
Geri kalmış ilçemiz Vezirköprü’nün sorunlarından uzak kalmak, kafayı dinlemek için bir süre Vezirköprü’den ayrıldım. Ama nasıl anlatayım, bir türlü “ilçemizin makûs talihi nasıl yenilir?” Sorusunu kafamdan atamadım!
Kendi kendime soruyorum. Bu ilçe halkı kendi doğduğu topraklarda neden mutluluk, huzur bulma olanağına kavuşmaz da yaşamını başka illerde sürdürme olanağı arar?
Başka ne kadar kent, kasaba vardır ki, Türkiye’de doğduğu yerde yaşayan nüfusun iki katı başka illerde yaşamını sürdürmeye çalışan insan sayısı.
Bence, yıllar boyu Vezirköprü’yü yönetenlerin ve Vezirköprü halkının sorması gerekmez mi be kardeşim? 2000’li yıllarda 115 bin dolaylarında olan ilçe nüfusu neden 95 binlere düştü.
Soralım, Vezirköprü kısırlaştı mı?
Böyle bir durum mümkün mü?
O zaman Vezirköprü’ye kıran girdi de bizim mi haberimiz yok?…
Bu soruları çok çoğaltabiliriz. Bu soruları çoğalttıkça nereye kaçsak kafamız bizimle gidiyor.
İşte bu soruları çoğalttıkça, bu soruların yanıtını aradıkça, kafamızda bizimle filozofun dediği gibi bu sorular hep bizimle gezer.
Biz dinlenemeyiz gayri.